همینجوری های این روزها

اداره ام هم عوض شد و حالا تو یه اتوبانم و مقابل پنجره اتاقم یه پل و کلی ساختمون بزرگ بد قواره و دیگه نه خبری از فروشگاه هست و نه میوه فروشی، نه کتاب فروشی و نه کافه و … موندم چیکار کنم! بدتر از اون اینکه اینجا دست تنهام و کلی کار که انگار تو 15 سال مدیریت قبلی تلنبارش کرده بودن واسه اینکه یه خر پیدا شه مث من که بگن بکش! چهار سال پیش بود که برای اولین بار پامو گذاشتم تو یه روابط عمومی برا کار و اونجا موندگار شدم تا دو سال بعدش که دیگه حوصله ام رو سر برد و زدم بیرون و دوباره زد به سرم برم تو خبرگزاری و تکرار تجربه سه سال قبلش و …  دو سال اخیر هم با ربط و بی ربط با خبر سرو کله زدم و باز داشت حوصله ام رو سر می برد و خسته کننده شده بود برام و منتظر فرصتی بودم که فضای دیگه رو تجربه کنم که یکی از دوستام زنگ زد که روابط عمومی می خوای و منم از خدا خواسته بدون اینکه یادم بیارم که تو اون روابط عمومی قبلی مث چار خر کاری، کار می کردم گفتم آررره! و روز بعدش بدو رفتم ببینم روابط عمومی اش به اندازه اسمش بزرگ هست یا نه که دیدم بله سازمان به این بزرگی روابط عمومی اش مرده بوده تو این همه سال و حالا مدیریت جدید می خواد نفسی بهش بده و دیدم انگار شانس منه هر جا می رم یا تازه داره راه می افته یا یه عده پیر پاتال توش بودن و تر زدن بهش و حالا یکی باید بیاد گندهاشونو جمع کنه. حالا دو هفته اس اداره جدیدم و کار و کار و کار! از صبح ساعت هشت رسمن و یک نفس بدون هیچ استراحتی کار تا حدودای یک که یه کوفتی بخورم و دوباره یه نفس تا 6-5 ! بدبختانه آدم عصرم و سه به بعد گرم می شم، صبح خیلی دستم به کار نمی ره اما بدی کار روابط عمومی اینه که نمی شه صبح رو اللی تللی گذروند و مجبورم صبح ها هم پر انرژی باشم. می ترسم بعد از یه مدت کم بیارم با این همه انرژی که اینجا صرف می کنم. لامصب وقت ندارم حتی یه میوه بخورم. یادم می ره! روز دومی که اومدم اداره یه پاکت بزرگ خوراکی با خودم آوردم و رئیسم با چشای گردشده همینجور داشت محتویات پاکت رو که داشتم تو یخچال می چپوندم، وارسی می کرد و من تو دلم داشتم گیلی گیلی می کردم که خیال کردی حداقل یه ساعت در طول روز به میوه خوردن و نسکافه و اُوالتین و تنقلات خوری ام اختصاص داره! حالا می بینم اون روز اون داشته تو دلش به من می خندیده که خیال کردی همه این خزعبلاتی که با خودت آوردی آخرش فاسد می شه می ریزی دور. ولی خب من می دونم جوجه رو آخر پاییز می شمرن، اون که نمی دونه! تازه به خدماتی مون سفارش خرید هفتگی دادم تا چش همشون کور شه!

پ.ن1: برخلاف خزعبلات بزرگان در طول تاریخ، کار اصلن هم خوب نیست. همه زندگی آدم تعطیل می شه. می خوای چن روز برا خودت باشی، جایی بری، با دوستان خوش بگذرونی … باید هی برنامه هاتو با کارت تنظیم کنی و خونه و خونواده هم که بماند … ! اصلن زندگی رو سخت کردن برا آدما!

پ.ن2: دیروز به حول و قوه الهی کوه رفتم اما کل ماجرا بیشتر به طنز شبیه بود؛ تازه داشت پاهامون گرم رفتن می شد که اتراق کردیم برا صبحونه و حمام آفتاب و منم که سرمایی و کلن وا رفتم زیر آفتاب و سهم من از کوه شد حمام آفتاب!