پاییز را عشق است

بسی خوش خوشانمان شد امروز. پاییز اینجوریش می چسبه! نابهنگام و یکهویی. قرار بود امروز کوه برم که نرفتم به خاطر یه آزمون مزخرف که نخوندم و نرفتم بدمش و احتمالن یه پنجشمبه دیگه دهن مبارک رو سرویس می کنه! فقط افسوس اش برام موند. بخصوص وقتی آسمون ابری شد و بارید و پرده اتاقم به رقص دراومد. احتمالن اگه می رفتم به یاد موندنی می شد …  که من عاشق کوهستان بارونی ام و لیز خوردن و البت زخمی نشدن! که هنوز زخم زانو ام خوب نشده و باند پیچی اش قلقلک ام می ده و موقع بالا پایین رفتن از پله کلافه ام می کنه! اصلن بارون که می باره آدم دلش نمی یاد بره سر کار یا مثلن بره خرید. قرار بود برم خرید که حس اش نبود و بی خیالش شدم و فقط تونستم بالش ام رو از این سر تخت به اون سرش منتقل کنم که رو به پنجره باشم و باد تو صورتم بخوره و بهتر بتونم بارون رو ببینم و حس کنم به همراه یه میوزیک دلچسب که آدم رو تو این هوای بارونی دیوونه کنه!

پ.ن: پیاده روی بدون چتر تو بارون این پاییز یعنی عشق!