باده صافی

 

آن دم که مرا می زده بر خاک سپارید

زیر کفنم خمره ای از باده گذارید

تا در سفر دوزخ ازین باده بنوشم

برخاک من از ساقه انگور بکارید

آن لحظه که با دوزخیان کنم ملاقات

یک خمره شراب ارغوان برم به سوغات

هرقدر که درخاک ننوشیدم ازین باده صافی

بنشینم و با دوزخیان کنم تلافی

جز ساغر و میخانه و ساقی نشناسم

بر پایه پیمانه و شادی است اساسم

گر همچو همای از عطش عشق بسوزم

از آتش دوزخ نهراسم، نهراسم

 

پ. ن: وبلاگ اردوان هم فیلترشد. لینک این قطعه رو  تو فید اردوان تو گودر دیدم و وقتی خواستم برم صفحه ش رو باز کنم دیدم فیلتر شده. نمی دونم باید چی گفت! این روزها هی دلمان می گیرد هی … بگذریم. …  من آخرش هم نفهمیدم این قعطه برای کی بود و کدوم گروه اجراش کردن و  … کسی می دونه ؟ 

 

 

 

 اینجا دانلود کنید